Verman jezelf, Teddy. Verman jezelf.
Het is maar water.
Wel veel water.
Veel...
Kom op.
Gaat het, baas?
Jawel. Ik ben alleen een beetje zeeziek.
Ben jij mijn nieuwe partner? - Dat klopt.
Niet de beste omstandigheden om elkaar te leren kennen, nu ik zo ziek ben.
Dat komt inderdaad niet overeen met de legende Teddy Daniels.
Legende? Wat roken jullie daar in Portland?
Ik kom van het kantoor in Seattle.
Hoelang ben je al marshal? - Vier jaar.
Dus je weet hoe klein dat wereldje is?
En jij? Heb je een vriendin? Ben je getrouwd?
Ik was getrouwd.
Ze is overleden.
Jezus, ik... - Geeft niks.
Er brak brand uit in ons appartement terwijl ik op mijn werk was.
Vier mensen zijn er omgekomen. Gestikt door de rook, niet door het vuur...
dat is belangrijk. - Het spijt me.
Waar heb ik mijn sigaretten? - Neem er een van mij.
Ik zou zweren dat ze in mijn jas zaten.
Overheidsmedewerkers. Beroven je waar je bijstaat.
Dank je.
Heb je instructies gekregen voordat je wegging?
Ik weet alleen dat het een psychiatrische inrichting is.
Voor strafrechtelijk gestoorden.
Als ze alleen stemmen zouden horen, en achter vlinders aanzaten, zouden wij niet nodig zijn.
Gaan we daarheen?
Aan de andere kant van het eiland zijn alleen steile rotsen...
helemaal tot aan het water.
Het dok is de enige manier om op of van het eiland te komen.
Wij vertrekken weer zodra jullie van boord zijn. Ik hoop dat jullie een beetje tempo maken.
Hoezo? - Er komt een storm opzetten.
Ik heb nog nooit een insigne van een marshal gezien.
Ik ben hoofdbewaker McPherson. Welkom op Shutter Island.
Ik breng jullie naar Ashcliffe.
Je mannen zien er gespannen uit, McPherson.
Dat zijn we op het ogenblik allemaal.
ZIEKENHUIS KERKHOF.
HERINNER ONS, OOK WIJ HEBBEN GELEEFD, LIEF GEHAD EN GELACHEN.
Hekwerk voorzien van stroom.
Hoe weet je dat? - Heb ik eerder gezien.
Open de poort!
Jullie kunnen alle hulp krijgen die jullie willen...
maar gedurende jullie verblijf houden jullie je aan het protocol. Begrepen?
Absoluut.
Het gebouw rechts is blok A. De mannenafdeling.
Blok B, de vrouwenafdeling, ligt aan de linkerzijde.
Blok C is dat gebouw op de rotsen. Een oud fort uit de burgeroorlog.
Daar zitten de gevaarlijkste patiënten.
Toegang tot blok C is verboden, zonder schriftelijke toestemming, en aanwezigheid...
van zowel mij als Dr Cawley. Is dat begrepen?
Je doet net alsof krankzinnigheid besmettelijk is.
Jullie zullen ook je wapens in moeten leveren.
We zijn toegewijde marshals, we dienen ons wapen te allen tijde bij ons te dragen.
Volgens paraaf 319 van de wet op het gevangeniswezen...
bepalen de bewakers van het desbetreffende instituut het gezag.
Met wapens komt u er niet in.
Zullen we Dr Cawley gaan zoeken nu het officiële gedeelte erop zit?
Wanneer is de gevangene ontsnapt?
Dr Cawley zal u bijpraten. Protocol.
Bewakers in een psychiatrische inrichting. Een vreemd gezicht, als ik dat mag zeggen.
De enige faciliteit in de V.S. Ter wereld zelfs.
We huisvesten alleen de gevaarlijkste patiënten, die andere instellingen niet aankunnen.
En dat allemaal dankzij Dr Cawley. Hij heeft iets unieks neergezet.
Een ziekenhuis voor mensen die niet in de maatschappij passen...
Identiteitsbewijzen, heren.
Laat jullie insignes zien.
Dr Cawley is al meerdere malen geconsulteerd. Door Scotland Yard, MI5, OSS...
Waarom? - Wat bedoel je?
Waarom zouden agentschappen een psychiater willen consulteren?
Dat moet je hem zelf vragen.
Marshal Daniels.
Marshal Aule.
Dank je, dat is alles.
Ja, meneer. Het was me een genoegen, heren.
Hij wist veel over u te vertellen.
McPherson is een goed mens. Hij gelooft in het werk wat we doen.
En wat mag dat zijn?
Een morele fusie tussen de wet en klinische behandeling.
Pardon? Een wat tussen wat en wat?
Die schilderijen benaderen de realiteit.
Vroeger werden de patiënten geketend, en in hun eigen uitwerpselen achtergelaten.
Ze werden geslagen, alsof dat de psychose zou verdrijven...
we draaiden schroeven in hun schedels, duwden ze onder water tot ze het bewustzijn verloren...
of zelfs verdronken.
En tegenwoordig? - Behandelen we ze...
en proberen we ze te genezen.
En als we daar niet in slagen, brengen we in elk geval rust in hun leven.
Het zijn toch allemaal zware criminelen?
Ze hebben mensen iets aangedaan. In sommige gevallen zelfs vermoord.
In bijna alle gevallen, inderdaad.
Dus persoonlijk geef ik er niets om of ze de rust kunnen vinden.
Ik ben hier om de patiënten te behandelen, niet de slachtoffers. Ik ben geen rechter.
Dus deze vrouwelijke gevangene... - Patiënte.
Pardon, patiënte. Ene Rachel Solando...
is in de afgelopen 24 uur ontsnapt. - Gisteravond, tussen tien uur en middernacht.
Is ze gevaarlijk? - Dat kun je wel zeggen.
Ze heeft alle drie haar kinderen vermoord.
Ze heeft ze verdronken in een meer achter haar huis.
Ze nam ze een voor een mee, en hield hun hoofd onder water tot ze dood waren.
Daarna heeft ze hen aan de keukentafel gezet. Ze heeft nog gegeten voordat de buren langskwamen.
En haar man? - Overleden op het strand van Normandie.
Ze is een oorlogsweduwe. Ze was uitgehongerd toen ze hier kwam.
Ze wist zeker dat haar kinderen niet dood waren.
Heeft u toevallig een aspirine? - Last van hoofdpijn?
Soms, maar vandaag ben ik zeeziek. - Uitdroging.
Gaat het, baas? - Ja.
In dat geval heeft u gelijk. Hoe simpeler hoe beter.
Dank u zeer.
Rachel gelooft dat haar kinderen nog leven.
En ze gelooft ook dat dit haar huis is. - Dat meent u niet.
Ze heeft nooit toegegeven dat ze in een instituut zit. Ze denkt dat wij bezorgers zijn.
Ze leeft in de waan dat haar kinderen niet dood zijn. Ze heeft een gedetailleerde structuur gecreëerd...
en heeft ons allen een rol toebedeeld die deel uitmaken van die waan.
Heeft u de omgeving al afgezocht?
De bewakers hebben het eiland uitgekamd, geen spoor te bekennen.
Wat erger is, we weten niet hoe ze uit haar kamer ontsnapt is.
Het slot zat aan de buitenkant, en voor het raam zitten tralies.
Alsof ze via de muren verdampt is.
Na groepstherapie heb ik teruggebracht, en de deur op slot gedaan.
En toen ik mijn ronde maakte, bleek ze weg te zijn.
Hoe kan het dat ze de waarheid niet onder ogen ziet?
Dat zou toch moeten opvallen in een psychiatrische inrichting?
Hoeveel paar schoenen krijgen de patiënten? - Twee paar.
Rationalisme is geen keuze. Je kunt niet kiezen om beter te worden.
Is ze op blote voeten ontsnapt?
Op dit terrein kom je blootsvoets nog geen tien meter ver.
Marshal?
DE WET VAN 4. WIE IS 67?
Dat is Rachels handschrift. Ik heb geen idee wat de wet van 4 is.
Geen psychiatrische term? - Ik ben bang van niet.
Wie is 67? Ik zou het niet weten.
Dat komt redelijk overeen met mijn conclusie.
Dus het is zomaar wat gekrabbel?
Helemaal niet. Rachel is slim. Briljant zelfs.
Dat papiertje kan belangrijk zijn. - Sorry, maar dit houden wij.
Dus ze moest hier doorheen?
Als de lampen uit zijn, kaarten de begeleiders hier.
Gisteravond zaten er zeven mannen aan die tafel te pokeren.
En toch wist Rachel er langs te glippen.
Hoe? Werd ze onzichtbaar?
We willen toegang tot de dossiers van alle personeelsleden...
de zusters, bewakers, iedereen die hier werkt. - Ik zal er over nadenken.
Het is geen verzoek.
Dit is een Federale faciliteit, en een gevaarlijke gevangene...
patiënt is ontsnapt. U werkt mee, of... - Ik zal zien wat ik kan doen.
We moeten het personeel spreken, begrijpt u dat?
Ik zal ze na het eten bijeen roepen.
Als u nog vragen heeft, kunt u ze aan de hoofdbewaker stellen.
Het is 13 kilometer tot de kust, en het water is ijskoud.
En de stroming was gisteren sterk, en de vloed kwam opzetten.
Als ze verdronken zou zijn, zou haar lichaam de rotsen op zijn geslagen.
Heb je in die grotten gekeken?
Daar kun je niet komen.
De rotsen zitten vol met giftige planten. Met doornen zo groot als mijn lul.
Ga je gang. Ze is blootsvoets.
Laten we de andere kant controleren.
Wat is dat voor een toren. - Een oude vuurtoren.
Die hebben de bewakers al doorzocht.
Zitten daar nog meer patiënten? - De rioolzuiveringsinstallatie.
Het wordt zo donker. We stoppen ermee. We gaan, mannen!
Jij had dienst?
Niemand kon erin of eruit zonder dat ik het zou zien.
Langs wie moest Rachel Solando nog meer?
Langs mij. Glen Miga. Ik heb niets gezien.
En je was de hele nacht op je post? - Ja, maar ik heb niets gezien.
Glen.
Glen?
Vertel me de waarheid.
Ik ben misschien even naar het toilet geweest. - Wat? Dat is schending van het protocol.
Ik ben nog geen minuut weggeweest.
Laten we een stap teruggaan.
Ze is naar haar kamer gebracht. Weet iemand wat ze daarvoor heeft gedaan?
Iemand? Kom op.
Ze had groepstherapie.
Is daar iets vreemds voorgevallen? - Definieer vreemd.
Pardon? - Dit is een psychiatrische inrichting...
hier is vreemd niet zo vreemd.
Laat ik het anders formuleren.
Is er tijdens die groepstherapie iets gebeurd, wat anders was dan, laten we zeggen...
Normaal? - Precies.
Nee, het spijt me. - Heeft ze wel iets gezegd?
Ze maakte zich zorgen om het weer.
En ze vond het eten verschrikkelijk. Ze liep constant te klagen.
Was haar dokter er ook bij?
Dr Sheehan leidde de sessie.
Dr Sheehan? - Ja, hij leidde de sessie.
Hij is haar behandelend arts.
Ik wil Dr Sheehan spreken. - Dat is heelaas niet mogelijk.
Hij is vanmorgen met de veerboot meegegaan. Zijn vakantie stond al heel lang vast.
U sluit alles af...
een gevaarlijke patiënte is ontsnapt, en u laat haar behandelend arts op vakantie gaan?
Natuurlijk, het is een arts.
Heeft u een telefoonnummer waar ik hem kan bereiken?
Hallo?
Hallo, is er iemand?
Alle lijnen zijn dood. Dat komt vast door de storm.
Waarschuw me als ie het weer doet. De marshals moeten dringend bellen.
Ja, meneer.
Ik moet mijn ronde gaan doen, maar rond 21:00 ben ik wel thuis...
voor het geval u langs wilt komen. - Mooi, dan kunnen we praten.
Dat hebben we toch al gedaan?
Volgens mij heb ik het verkeerde beroep gekozen.
Het is ietwat overweldigend. Het is gebouwd tijdens de burgeroorlog...
tegelijk met het fort wat nu blok C is.
Dit is het officiële commandocentrum. Betaald door de staat.
De leiding moest voor de krijgsraad verschijnen. - Dat kan ik begrijpen.
Mooie muziek. Wie is het? Brahms?
Nee.
Mahler. - U heeft gelijk.
Vergeef me, dit is mijn collega Dr Jeremiah Naehring.
Kwartet voor piano en strijkers. In A-mineur.
Wat wilt u drinken? - Whisky, als u heeft.
Iets fris met ijs. - U drinkt geen alcohol?
Dat verrast me.
Het is toch normaal in uw beroep dat men drinkt?
Redelijk normaal. En bij u?
Pardon?
Uw beroep. Psychiatrie.
Ik heb gehoord dat drankgebruik een normale zaak is.
Niet dat ik weet.
Drinkt u nu dan ijsthee?
Geweldig, marshal. U bezit een prima afweersysteem.
U zult wel graag verhoren afnemen.
Mannen zoals u zijn mijn specialiteit.
Mannen van geweld. - Dat is een gedurfde speculatie.
Helemaal geen speculatie. U begrijpt me verkeerd. U bent mannen van geweld...
ik zeg niet dat u gewelddadig bent. Dat is heel iets anders.
Doceer ons, dokter.
U heeft beiden in het buitenland gediend?
Dat wil nog niets zeggen. Misschien deden we administratie wel.
Nee, jullie niet.
Volgens mij zijn jullie nooit fysiek contact uit de weg gegaan.
Niet omdat jullie daar een kick van krijgen, maar omdat weglopen geen optie is.
We zijn niet opgevoed om te vluchten. - Opgevoed. Juist ja.
En door wie bent u opgevoed? - Ik? Door wolven.
Indrukwekkend afweersysteem.
Gelooft u in God?
Ik meen het.
Dat geloof ik graag.
Heeft u ooit wel eens een dodenkamp gezien?
Een concentratiekamp.
Ik was bij de bevrijding van Dachau.
Uw Engels is zeer goed. Nagenoeg perfect.
Zijn Engels is zeer goed. Alleen raakt hij de medeklinkers nog te hard.
Bent u een Duitser?
Is immigratie een misdaad? - Zegt u dat maar.
Ik heb de dossiers van Sheehan en de rest van het personeel nodig.
Personneelsdossiers worden niet vrijgegeven.
Ik moet ze hebben. - Geen sprake van.
Gelul! Wie is hier trouwens de baas?
Dr Naehring heeft uw verzoek tot inzage ingediend, maar dat is geweigerd.
Daar hebben ze de bevoegdheid niet voor, en u ook niet.
Ga verder met uw onderzoek, en we doen alles om u te helpen.
Dit onderzoek is klaar.
We maken rapport op, en geven het aan Hoover's mannen.
Morgenvroeg nemen we de veerboot terug.
Prettige avond.
U slaapt in het verblijf van de begeleiders.
Gaan we echt weg, baas?
Hoezo? - Ik heb nog nooit opgegeven.
We hebben nog geen een keer de waarheid gehoord.
Rachel Solana kan niet blootsvoets ontsnapt zijn, zonder hulp van buitenaf.
Volgens mij had ze voldoende hulp.
Misschien zit Cawley nu zijn zonden te overdenken...
en is hij morgenvroeg... - Was je aan het bluffen?
Dat zei ik niet.
Ik heb een heleboel flessen gevonden.
Ben je nog wel 'ns nuchter?
Ik heb tijdens de oorlog veel mensen vermoord.
Is dat de reden dat je drinkt?
Ben je echt? - Nee.
Ze is nog steeds hier. - Wie?
Rachel? - Ze is nooit weggeweest.
Weet je nog dat we in de zomer in ons zomerhuis woonden?
We waren zo gelukkig.
Ze is hier. Je mag niet weggaan.
Ik ga niet weg. Ik hou zo veel van je.
Ik ben maar een stel botten in een kist. - Nee.
Dat ben ik wel.
Je moet wakker worden.
Ga niet weg. Jij bent hier.
Niet waar. Dat moet je onder ogen zien.
Maar zij wel. En hij ook.
Wie?
Laeddis.
Ik moet gaan. - Nee, alsjeblieft.
Ik wil je nog even vasthouden.
Je moet me loslaten.
Dat kan ik niet.
Met dit weer komt de veerboot niet.
Dokter!
We willen de patiënten verhoren die groepstherapie met Rachel hadden.
Ik dacht dat het onderzoek voorbij was. - Alsof we nu de veerboot kunnen nemen.
Kreeg Rachel nog andere behandelingen?
Weet u hoe de psychische gezondheidszorg er tegenwoordig voorstaat?
Geen idee. - Op voet van oorlog.
De oudere generatie gelooft in chirurgisch ingrijpen. Psycho-chirurgie.
Ingrepen zoals een prefrontale hersenoperatie.
Sommigen zeggen dat de patiënten er beter van worden, sommigen zeggen dat het zombies worden.
En de nieuwe generatie? - Psychofarmacologie.
Er is een nieuw medicijn, thorazine genaamd. Die brengt psychotische patiënten tot rust.
En van welke generatie bent u?
Ik heb het radicale idee dat als je een patiënt met respect behandeld, en luistert...
en probeert te begrijpen, je misschien wel tot ze doordringt.
Deze patiënten?
De laatste mogelijkheid wordt nu als eerste aangegrepen. Geef ze een pil, en sluit ze op.
Rachel nam medicijnen tegen agressiviteit...
maar dat hielp maar sporadisch.
Het grootste obstakel was haar ontkenning wat ze gedaan had.
Was? Is er een reden dat u in verleden tijd over uw patiënt spreekt?
Kijk naar buiten. Wat denkt u zelf?
De volgende is Peter Breene viel zijn vaders verpleegster aan met gebroken glas.
Ze overleefde. Haar gezicht was permanent beschadigd.
Ik kan niet wachten. - Ze lachte naar mij. Ze is zo lief.
Je kon het in haar ogen zien. Ze vond het lekker naakt te zijn, om te pijpen.
Goed Mr Breene.
Toen vroeg ze om een glas water. Alleen in de keuken. Je zou haast denken?
Waarom zou je iets denken? - Het was duidelijk.
Ze wilde dat ik mijn ding er uithaalde, zodat ze er om kon lachen.
We moeten u wat vragen stellen.
Toen ik haar stak schreeuwde ze.
Ze maakte me bang. Wat had ze verwacht.
Interessant. We moeten het over Rachel Solando hebben.
Die heeft haar eigen kinderen verdronken.
Dit is een zieke verrotte wereld. Ze zouden vergast moeten worden.
Allemaal. De zwakzinnigen, de moordenaars, de negers.
Vermoordde je je eigen kind, aan het gas dan.
Hou op daarmee.
Die verpleegster... - Hou daar alsjeblieft mee op.
Misschien had die verpleegster kinderen.
Een man. Die probeerde rond te komen.
Die een normaal leven leiden.
In jouw dossier staat, dat jij haar gezicht verminkte.
Gefeliciteerd. Voor haar wordt het nooit meer normaal.
Weet jij waar zij bang voor was?
Jij. - Kunt u daarmee ophouden?
Hou op daarmee.
Ken je een patiënt, Andrew Laeddis? - Nee.
Ik wil terug.
Ik kom hier nooit meer uit. Ik weet ook niet of dat zou moeten.
Sorry dat ik dit moet zeggen, Miss Kearns. - Mrs.
U lijkt vrij normaal vergeleken bij de andere patiënten.
Ik heb mijn slechte dagen. Dat heeft iedereen.
Het verschil is, dat de meeste mensen hun man niet met een bijl vermoorden.
Ik denk zelf wel als een man je slaat, en met de meeste vrouwen neukt...
en niemand wil je dan helpen, is hem met een bijl om zeep helpen wel begrijpelijk.
Misschien moet u hier niet uitkomen.
Wat zou ik doen als dat wel gebeurt? Ik ken de wereld niet meer.
Ze zeggen dat er bommen zijn, die een hele stad in de as kunnen leggen.
En televisies. Stemmen en gezichten die uit een doos komen.
Ik hoor al genoeg stemmen.
Wat kunt u ons over Rachel vertellen?
Niet veel. Ze is nogal op haar zelf. Ze geloofde dat haar kinderen leefde.
Ze dacht dat ze nog in de Berkshires woonde. Dat we allemaal haar buren waren.
De melkboer, de postbode... - De leveranciers.
Was Dr Sheehan er ook die avond? - Ja, hij sprak over woede.
Vertel wat over hem. Hoe was hij?
Hij is wel aardig.
Geen koude ogen zoals mijn moeder zou zeggen.
Probeerde hij jou te versieren? - Nee.
Mag ik een glas water? - Natuurlijk.
Dank u.
Ik heb nog één vraag voor u.
Heeft u ooit een patiënt ontmoet, Andrew Laeddis?
Nee, nooit van gehoord.
Het was haar gezegd. Ze gebruikte bijna dezelfde woorden als Cawley en de verpleegster.
Alsof men verteld had wat ze moest zeggen. - Wie is Andrew Laeddis?
Jij hebt elke patiënt er over ondervraagd. Wie is hij?
Verdomme, ik ben jouw partner. - We hebben elkaar net ontmoet.
Je bent al lang bezig. Je hebt plichten, een carrière, wat ik doe...
is niet echt legaal.
Dat kan me niet schelen, ik wil weten wat er aan de hand is.
Deze zaak kwam per telegram. Ik heb er zelf om gevraagd.
Waarom?
Andrew Laeddis was een onderhoudsman in het gebouw van mijn vrouw en mij.
Hij was ook een pyromaan.
Andrew Laeddis stak de lucifer aan.
Die de brand veroorzaakte en waarbij mijn vrouw omkwam.
Laat hem eruit.
Wat is er met Laeddis gebeurd? - Hij kwam er mee weg.
Laeddis verdween.
Een jaar geleden sloeg ik de krant open en daar was hij.
Lelijke klootzak. Groot litteken van zijn rechter slaap tot aan zijn linker lip.
Verschillende kleur ogen, een gezicht dat je niet vergeet.
Hij stak een school in de brand. Vermoordde twee mensen.
Zei dat stemmen hem dat verteld hadden.
Eerst ging hij de gevangenis in, toen is hij hier naar toe overgebracht.
En toen? - Niets.
Hij verdween of hij niet had bestaan. Geen dossiers, niets.
Ik weet zeker dat hij niet in afdeling B is, dat laat alleen afdeling C over.
Of hij is dood. - Rachel Solando ook misschien.
Heel veel plaatsen waar je lichamen kunt begraven.
Er is maar één plek waar men niets van weet.
Die patiënt, Bridget Kearns, toen ik water moest halen voor haar zei ze iets tegen jou.
Nee. - Kom op.
Ze schreef het op.
VLUCHT
We moeten naar binnen. Het wordt noodweer.
Wacht even. - Nee, kom op.
Kijk uit.
Kom op.
Ga naar binnen.
Alles goed? - Ja.
Als Laeddis hier is, wat ga je er dan aan doen?
Ik ga Laeddis niet vermoorden.
Als het mijn vrouw was geweest zou ik hem vermoorden. Twee keer.
Toen we bij de poorten van Dachau kwamen had de SS zich overgegeven.
De commandant probeerde zelfmoord te plegen voordat wij aankwamen, maar...
Hij verpestte het.
Het duurde een uur voordat hij stierf.
Toen ik naar buiten ging zag ik de lichamen op de grond.
Te veel om te tellen.
Te veel om je dat voor te stellen.
We hadden...
de bewakers overmeesterd, pakten hun geweer af, en stelden hen in een rij op.
Het was geen oorlog voeren, het was moord.
Dat wil ik niet meer.
Waar gaat dit dan allemaal om?
Nadat Laeddis verdween...
ben ik wat onderzoek gaan doen naar Ashcliffe.
Iedereen kent het, maar niemand wil er over praten. Alsof ze bang zijn.
Ze hebben hier een speciale toelage voor gekregen.
Door de HUAC.
En hoe vechten we tegen de Communisten vanaf een eiland in Boston Harbour?
Door experimenten op hun hersenen te doen.
Dat gebeurt hier? - Niemand wilde toch praten?
Tot ik iemand vond die hier een patiënt is geweest. George Noyce.
Leuk kind van de hoge school. Een socialist.
Hij krijgt wat geld voor een psychologisch onderzoek, en wat onderzoeken ze?
Tandpasta. - Hij begint overal draken te zien.
Slaat zijn professor bijna dood. En komt dan hier in Ashcliffe.
Afdeling C. Na één jaar laten ze hem vrij.
Twee weken later op het vaste land loopt hij een bar in, steekt drie mensen dood.
Zijn advocaat gaat voor niet toerekeningsvatbaar maar Noyce staat op in de rechtszaal...
hij smeekt de rechter om de elektrische stoel. Alles behalve een psychiatrische inrichting.
De rechter geeft hem levenslange in de Dedham gevangenis.
En jij hebt hem gevonden? - Ik heb hem gevonden.
Hij is een wrak. Maar uit wat hij zegt is het duidelijk voor mij.
Ze experimenteren hier op mensen.
Ik weet het niet. Moet je een gek geloven?
Dat is het mooie. Idioten zijn de perfecte objecten. Ze praten, niemand luistert.
Ik stond daar in Dachau, we zagen wat menselijke wezens elkaar aan kunnen doen.
We hebben oorlog gevoerd om hen tegen te houden, en nu gebeurt het hier. Op onze grond?
Wat doe je hier nu echt?
Ik krijg het bewijs. Ik ga terug en ik laat alles in de openbaarheid komen.
Dat is alles. - Wacht even.
Je begon vragen te stellen over Ashcliffe. Je wachtte op een kans om hier te komen.
En opeens hebben ze een US Marshal nodig?
Ik had geluk. Er was een patiënt ontsnapt. Het was het perfecte excuus.
Zo werkt het niet.
Zo werkt de wereld niet. Ze hebben een elektrisch hek om een rioolzuivering.
Afdeling C zit binnen in een fort uit de burgeroorlog?
Een stafchef die connecties heeft met de OSS? Financiën van HUAC?
Alles ruikt hier naar overheidszaken. Als ze nu willen dat je hier bent?
Onzin. - Je stelde vragen.
We kwamen hier voor Rachel Solana. Is er enig bewijs dat ze ooit bestaan heeft?
Ze konden niet weten dat ik deze zaak zou krijgen.
Jij deed onderzoek naar hen, en zij naar jou.
Ze deden het voorkomen als een ontsnappingspoging, nu zijn we allebei hier.
Marshal, als jij er bent, geef dan antwoord.
Ze hebben ons gevonden. - Het is een eiland. Ze vinden ons altijd.
Ik weet dat je er bent.
We komen van dit eiland af. Kom op.
Droog je af, Dr. Cawley wil nu met je praten. Schiet op, dit gaat een orkaan worden.
Ik heb die pakken afgegeven om te reinigen. Ze moeten morgen klaar zijn.
Als we zelf niet eerst wegspoelen.
Jullie sigaretten zijn weg.
Neem deze maar.
We hebben niet veel keus.
Ik heb nog wel iets in de kleuren gevangenisgrijs, als je dit niets vindt.
Deze zijn wel goed.
Daarom dring ik er op aan, dat alle C patiënten vastgebonden worden.
Als er een overstroming komt dan verdrinken ze. Dat weet je toch?
Daar is wel een grote overstroming voor nodig. - We zijn op een eiland in de oceaan...
te midden van een orkaan. Een overstroming is absoluut mogelijk.
Het is een gok. Als de stoom nu uitvalt?
Er is een nood generator. - Als die nu ook uitvalt.
Dan zullen de deuren van de cellen opengaan.
Waar kunnen ze naar toe?
Ze kunnen geen veerboot naar het vaste land nemen, en daar een verwoesting aanrichten.
Het is waarschijnlijker dat ze hun woede op ons gaan botvieren.
Als ze aan de vloer vastgeketend zitten zullen ze sterven.
24 menselijke wezens. Kun je daar mee leven?
Als het aan mij lag zouden alle 42 van A en B ook vastgebonden worden.
Sorry. Ik heb een snelle vraag. - Ik kom zo bij u.
Vanmorgen hadden we het over Rachel Solando's aantekeningen.
'De wet van vier'. Geweldig. - U wist niet wat die tweede regel betekende.
'Wie is 67'. Dat begrijp ik nog steeds niet. Wij geen van allen.
Er komt niets bij u op?
Niets?
U zei net dat er 24 patiënten op afdeling C zijn. En 42 patiënten op A en B.
Dat zijn 66 patiënten.
Dat klopt.
Rachel Solando suggereerde dat u een 67ste patiënt had.
Die hebben we niet. - Dit is idioot. Wat doet u hier?
Ons werk. - Heeft McPherson het goede nieuws niet verteld?
Wat is het goede nieuws? - Rachel is gevonden.
Ze is hier. Veilig en wel.
Ze heeft niets.
Wie zijn die mannen?
Wat doen ze in mijn huis? - Politieagenten. Ze hebben wat vragen.
Er is een bekende communist waargenomen, die literatuur uitdeelde.
Hier?
In deze buurt? - Ik ben bang van wel.
Als u kunt vertellen waar u gisteren was, helpt dat onze zoektocht beperken.
Ja...
ik heb ontbijt gemaakt voor Jim en de kinderen.
Toen heb ik Jim's lunch ingepakt en hij is weggegaan.
Ik heb de kinderen naar school gebracht.
En toen...
toen heb ik lang in het meer gezwommen.
Ik begrijp het.
En daarna?
Daarna...
dacht ik aan jou.
Ik weet niet waar u het over heeft.
Weet je niet hoe eenzaam ik ben geweest, Jim?
Jij bent weg.
Jij bent dood.
Ik huil iedere nacht.
Hoe moet ik overleven?
Het komt wel goed.
Het spijt me zo.
Maar alles komt wel goed.
Ik heb jou begraven.
Ik heb een lege kist begraven, jouw lichaam was in stukken...
in de zee gestort, en opgegeten door haaien.
Mijn Jim is dood. Wie ben jij verdomme?
Het spijt mij, ik wilde niet onderbreken. Ik dacht dat zij misschien iets zou vertellen.
We hebben haar bij de vuurtoren gevonden. Ze gooide steentjes in het water.
We weten niet hoe ze er uit is gekomen, ga nu maar naar de kelder...
daar is eten, water, bedden. De veiligste plek als de orkaan toeslaat.
Is alles goed? Je ziet bleek. - Prima, alleen...
Baas, alles goed? - Het is zo verdomde helder.
Lichtgevoelig, soms hoofdpijn, heb je migraine?
Het komt wel goed.
Wat is er? - Neem deze.
Dan ben je zo weer in orde. - Wat is er met hem?
Migraine. Bedenk dat iemand je hoofd open zaagt, het vult met scheermesjes...
en het dan zo hard mogelijk schudt. Neem de pillen.
Ik wil geen pillen. - Dat stopt de pijn. Neem de pillen.
Hij moet liggen.
Ik maak me zorgen om hem.
Wie is dat? - Hij?
Dat is de gevangenisdirecteur.
Maak je maar geen zorgen over hem.
Hij lijkt op een ex-militair. - Ik spreek je niet tegen.
Je had mij moeten redden.
Je had ons allemaal moeten redden.
Maatje.
Laeddis. - Ja.
Leuk.
Mooi. Geen rancune?
Geen rancune.
Iets voor straks.
Ik weet hoe erg jij dat nodig hebt.
De klok tikt mijn vriend. Jouw tijd raakt op.
Help mij eens even.
Ik kan problemen krijgen.
Ik ben dood. - Het spijt mij zo.
Waarom heb je mij niet gered? - Dat heb ik geprobeerd.
Dat wilde ik. Maar tegen de tijd dat ik daar kwam was het al te laat.
Zie je?
Zijn ze niet mooi?
Waarom ben je helemaal nat?
Laeddis is niet dood. Hij is niet weg.
Hij is nog steeds hier.
Dat weet ik. - We moeten hem vinden, dan vermoord jij hem.
Het is goed.
Afdeling A, begrepen.
Alles goed, baas?
Migraine. - De generator doet het niet.
Ze zijn allemaal gek. Wat wil je dat ik doe?
Christus. - Nee, leg het nu neer.
Goed.
We moeten hem vinden. Hij moet hier zijn.
Is het hele elektrische systeem kapot? - Dat is zeker een mogelijkheid.
Het elektronische beveiligingscircuit, de hekken, de poorten, de deuren.
Leuke dag voor een wandelingetje toch?
Naar de C afdeling bijvoorbeeld.
Kom op. - Misschien komen we Andrew Laeddis tegen.
De jongen waar ik over vertelde, George Noyce...
die zei mij, dat hier de zwaarste gevallen zitten.
Daar zijn zelfs de andere gevangenen bang voor.
Had Noyce nog iets nuttigs te melden? - Niet echt.
Hij wist alleen dat mensen dag en nacht uit de ramen schreeuwde.
En overal ijzeren tralies.
Eerste keer op de C afdeling zeker?
We hebben verhalen gehoord. - Jij hebt nog niets gehoord.
De meeste zijn nu opgesloten maar sommigen lopen nog rond.
Als je er één ziet, probeer hem niet zelf te grijpen, ze zullen je vermoorden.
Duidelijk? Schiet dan maar op.
Hij is hier.
Laeddis. Ik kan hem voelen.
Tikkie... jij bent 'm.
Ted!